Prorok Eliasz, o kt\u00f3rym dzi\u015b s\u0142yszymy w pierwszym czytaniu, dokona\u0142 s\u0142ynnego s\u0105du Bo\u017cego nad kap\u0142anami Baala. Kiedy oni nie mogli sprowadzi\u0107 ognia z nieba, Eliasz przez swoj\u0105 modlitw\u0119 do prawdziwego Boga uczyni\u0142 to, a ogie\u0144 spali\u0142 przygotowan\u0105 ofiar\u0119. Po tym znaku z nieba Eliasz zamordowa\u0142 wszystkich czterystu kap\u0142an\u00f3w i prorok\u00f3w Baala. Kiedy kr\u00f3l Achab przekaza\u0142 swej \u017conie wiadomo\u015b\u0107, \u017ce Eliasz pozabija\u0142 prorok\u00f3w, kt\u00f3rzy byli jej protegowanymi, kr\u00f3lowa postanawia si\u0119 zem\u015bci\u0107 i pozby\u0107 si\u0119 proroka. Jednak \u2013 prawdopodobnie czuj\u0105c respekt przed m\u0119\u017cem Bo\u017cym \u2013 pos\u0142a\u0142a do niego pos\u0142a\u0144ca z zapowiedzi\u0105, \u017ce nazajutrz odbierze mu \u017cycie. Kr\u00f3lowa liczy\u0142a, \u017ce wiadomo\u015b\u0107 spowoduje usuni\u0119cie si\u0119 proroka, kt\u00f3rego mimo wszystko si\u0119 ba\u0142a i wola\u0142a nie mie\u0107 z nim nic wsp\u00f3lnego.<\/p>\n
Rachuby Izebel okaza\u0142y si\u0119 s\u0142uszne. Eliasz zl\u0105k\u0142 si\u0119 i uciek\u0142. Uda\u0142 si\u0119 do Beer Szeby, miejscowo\u015bci na samym po\u0142udniu kr\u00f3lestwa judzkiego. Jest charakterystyczne, \u017ce odno\u015bnie do tej podr\u00f3\u017cy proroka nie czytamy o rozkazie Bo\u017cym, kt\u00f3ry inspirowa\u0142 poprzednie zmiany miejsca jego pobytu. Z Beer Szeby sam, nawet bez swego s\u0142ugi, Eliasz udaje si\u0119 na pustyni\u0119 Negew. Po jednym dniu drogi prorok usiad\u0142 pod janowcem, krzewem rozpowszechnionym w tamtych okolicach i pragn\u0105\u0142 umrze\u0107. M\u00f3wi\u0105c wsp\u00f3\u0142czesnym j\u0119zykiem, Eliasz prze\u017cywa frustracj\u0119. Depresja ta by\u0142a wynikiem poprzedzaj\u0105cych j\u0105 wydarze\u0144. Zwyci\u0119stwo wiary po\u0142\u0105czone z pozbyciem si\u0119 fa\u0142szywych prorok\u00f3w nie zmieni\u0142o w\u0142a\u015bciwie sytuacji. Warunki religijne nie uleg\u0142y zmianie, a prorok zwyci\u0119zca musia\u0142 ucieka\u0107. Ca\u0142y wysi\u0142ek poszed\u0142 na marne i dlatego Eliasz prosi Boga o \u015bmier\u0107.<\/p>\n
W takim stanie psychicznym prorok k\u0142adzie si\u0119 spa\u0107. Budzi go anio\u0142, nakazuj\u0105c mu wsta\u0107 i je\u015b\u0107. Eliasz spostrzega obok siebie podp\u0142omyk i dzban z wod\u0105. Wykonuje wi\u0119c polecenie, ale powt\u00f3rnie si\u0119 k\u0142adzie, aby usn\u0105\u0107. Anio\u0142 zn\u00f3w daje rozkaz powstania i spo\u017cywania, uzupe\u0142niaj\u0105c go wyja\u015bnieniem o d\u0142ugiej drodze, kt\u00f3ra czeka proroka. Powsta\u0142 on zatem, zjad\u0142 i wypi\u0142, aby moc\u0105 tego posi\u0142ku doj\u015b\u0107 do g\u00f3ry Horeb. Jest to inna nazwa g\u00f3ry Synaj, na kt\u00f3rej Moj\u017cesz otrzyma\u0142 prawo i pod kt\u00f3r\u0105 Izraelici zawarli przymierze z Bogiem. Gorliwy obro\u0144ca spraw Bo\u017cych wraca do \u017ar\u00f3d\u0142a czystej wiary, do miejsca z kt\u00f3rego ona wysz\u0142a.<\/p>\n
Droga na g\u00f3r\u0119 Horeb ma trwa\u0107 czterdzie\u015bci dni i czterdzie\u015bci nocy. Jest to oczywi\u015bcie okre\u015blenie symboliczne i nawi\u0105zuje do czasu przebywania Moj\u017cesza na g\u00f3rze Synaj oraz do liczby lat trwania w\u0119dr\u00f3wki z Egiptu do Ziemi Obiecanej. Liczba czterdzie\u015bci oznacza do\u015b\u0107 d\u0142ugi, nieokre\u015blony dok\u0142adnie okres. Gdyby\u015bmy rzecz rozpatrywali dos\u0142ownie i w kategoriach geograficznych, to trzeba by stwierdzi\u0107, \u017ce Eliasz, przebywaj\u0105c na pustyni Negew, nie potrzebowa\u0142 du\u017co czasu na doj\u015bcie do g\u00f3ry Synaj. Tak by\u0142o fizycznie, ale on nie na fizyczn\u0105 g\u00f3r\u0119 mia\u0142 i\u015b\u0107, lecz na g\u00f3r\u0119 u\u015bwi\u0119con\u0105, na miejsce \u015bwi\u0119te. Dlatego nie ludzk\u0105 si\u0142\u0105, ale si\u0142\u0105 nadzwyczajnego pokarmu i nie ludzk\u0105 drog\u0105, ale pe\u0142n\u0105 teologicznej tre\u015bci drog\u0105 czterdziestodniow\u0105 prorok udaje si\u0119 na g\u00f3r\u0119 Horeb. Tej drogi nie mo\u017cna rozwa\u017ca\u0107 w zwyk\u0142ych kategoriach. U jej kresu czeka\u0142o z\u0142amanego duchowo i cudownie posilonego proroka spotkanie z Bogiem.<\/p>\n
Zn\u00f3w odzywa si\u0119 s\u0142owo Boga do Eliasza, kt\u00f3re tyle ju\u017c razy kierowa\u0142o jego krokami. Pytanie skierowane do proroka zda si\u0119 potwierdza\u0107, \u017ce przyj\u015bcie na Horeb by\u0142o raczej potrzeb\u0105 jego serca i wyrazem jego pragnie\u0144, a nie pochodzi\u0142o z wyra\u017anego nakazu Boga. Doszed\u0142 na t\u0119 g\u00f3r\u0119 moc\u0105 pokarmu przyniesionego przez anio\u0142a, lecz anio\u0142, m\u00f3wi\u0105c o d\u0142ugiej drodze, nie okre\u015bli\u0142 jej kierunku. Na pewno d\u0142uga by\u0142a droga proroka od depresji spowodowanej jakby nieskuteczno\u015bci\u0105 jego misji do \u017ar\u00f3de\u0142 wiary opartej o przymierze synajskie. B\u00f3g, kt\u00f3ry poprzednio prowadzi\u0142 proroka, obecnie pyta, co on robi na tej g\u00f3rze. Prorok streszcza sytuacj\u0119 swoj\u0105 i swego narodu. Jest jedynym obro\u0144c\u0105 czci Bo\u017cej, i to jeszcze prze\u015bladowanym. Pismo \u015awi\u0119te cz\u0119sto podkre\u015bla, \u017ce Eliasz by\u0142 jedynym, lecz bardzo gorliwym czcicielem Jahwe.<\/p>\n
Dopiero teraz dochodzimy do tre\u015bci odczytanej dzi\u015b perykopy, ale dla jej lepszego zrozumienia nie mo\u017cna wyrywa\u0107 jej z kontekstu, kt\u00f3ry zosta\u0142 przed chwil\u0105 nakre\u015blony.<\/p>\n
Eliasz otrzymuje rozkaz, aby wyj\u015b\u0107 i stan\u0105\u0107 wobec Jahwe na g\u00f3rze. Wichura, trz\u0119sienie ziemi i ogie\u0144 s\u0105 znakami teofanii, czyli objawienia si\u0119 obecno\u015bci Boga. O tych samych znakach czytamy w Ksi\u0119dze Wyj\u015bcia i innych miejscach Pisma \u015awi\u0119tego opisuj\u0105cych teofani\u0119 synajsk\u0105 zwi\u0105zan\u0105 z zawarciem przymierza. Znaki te s\u0105 wyrazem Bo\u017cej wszechmocy i majestatu. W tym miejscu czytamy jednak, \u017ce B\u00f3g nie by\u0142 ani w wichurze, ani w trz\u0119sieniach ziemi, ani w ogniu. Przyby\u0142 natomiast w szmerze \u0142agodnego powiewu. Podkre\u015bla to duchowo\u015b\u0107 Boga i Jego intymny spos\u00f3b kontaktu z prorokiem. Ca\u0142a scena wyra\u017ca nagan\u0119 skierowan\u0105 do Eliasza, kt\u00f3ry zbytnio ufa\u0142 w\u0142asnej gorliwo\u015bci i pracy, zapominaj\u0105c, \u017ce B\u00f3g ma w\u0142asne sposoby obrony swojej czci. Dzia\u0142anie Boga cechuje \u0142agodno\u015b\u0107 i spok\u00f3j, podczas gdy prorok pos\u0142u\u017cy\u0142 si\u0119 przemoc\u0105. Gwa\u0142t i si\u0142a nie da\u0142y jednak rezultat\u00f3w. Prorok odczuwaj\u0105cy obecno\u015b\u0107 Boga zas\u0142oni\u0142 twarz zgodnie z przekonaniem, \u017ce nie mo\u017cna widzie\u0107 Boga i \u017cy\u0107.<\/p>\n
To pouczenie Pisma koresponduje dzi\u015b ze scen\u0105 wyj\u0119t\u0105 z Ewangelii. Uczniowie, kt\u00f3rzy zawsze towarzyszyli Jezusowi, s\u0105 sami na wodach jeziora Genezaret i walcz\u0105 z przeciwnym wiatrem. Wtedy przychodzi do nich Mistrz, krocz\u0105c po wodzie. Panowanie nad wodami jest tak\u017ce jednym z objaw\u00f3w mocy Boga, jak wymienione ju\u017c znaki teofanii. Uczniowie jeszcze nie rozumieli boskiej godno\u015bci Jezusa, zatem krocz\u0105cy po wodzie m\u00f3g\u0142 by\u0107 jedynie zjaw\u0105, kt\u00f3ra ich przestraszy\u0142a. Dlatego Nauczyciel m\u00f3wi o odwadze, bo rzeczywi\u015bcie trzeba odwagi, aby stan\u0105\u0107 wobec Boga, a wydarzenie na jeziorze by\u0142o objawieniem si\u0119 Boga w Jezusie.<\/p>\n
B\u00f3g wobec Eliasza przyjmuje posta\u0107 lekkiego wiatru, w osobie Jezusa objawia si\u0119 w\u015br\u00f3d cicho faluj\u0105cych w\u00f3d jeziora. Eliaszowi, kt\u00f3ry straci\u0142 wiar\u0119 w powodzenie swojej misji, przywraca sens dzia\u0142ania, pouczaj\u0105c o konieczno\u015bci \u0142agodnego post\u0119powania. Piotr otrzymuje pouczenie o konieczno\u015bci wiary bez zw\u0105tpie\u0144. My za\u015b, odczytuj\u0105c s\u0142owa Bo\u017cego objawienia, powinni\u015bmy si\u0119 nauczy\u0107 tego, \u017ce w ka\u017cdej sytuacji naszego \u017cycia towarzyszy nam B\u00f3g. Gdy tego nie spostrzegamy, trzeba jak Eliasz uda\u0107 si\u0119 na g\u00f3r\u0119 Bo\u017c\u0105, aby powr\u00f3ci\u0107 do \u017ar\u00f3de\u0142 wiary. Gdy kroczenie obok Jezusa wydaje si\u0119 nam niemo\u017cliwe i przerastaj\u0105ce si\u0142y, us\u0142yszmy skierowane do nas pouczenie: \u201eCzemu zw\u0105tpi\u0142e\u015b ma\u0142ej wiary?\u201d<\/em><\/strong>.<\/p>\n I pro\u015bmy Boga o wi\u0119ksz\u0105 wiar\u0119<\/strong>.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Prorok Eliasz, o kt\u00f3rym dzi\u015b s\u0142yszymy w pierwszym czytaniu, dokona\u0142 s\u0142ynnego s\u0105du Bo\u017cego nad kap\u0142anami Baala. Kiedy oni nie mogli sprowadzi\u0107 ognia z nieba, Eliasz przez swoj\u0105 modlitw\u0119 do prawdziwego […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":2978,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":""},"categories":[19],"tags":[],"yoast_head":"\n