Niedziela Bożego Miłosierdzia

  1. Wyjątkowość drugiej niedzieli Wielkanocy najlepiej oddają słowa zaczerpnięte z „Dzienniczka” św. Faustyny: „Pragnę, ażeby pierwsza niedziela po Wielkanocy była świętem Miłosierdzia. W dniu tym otwarte są wnętrzności miłosierdzia Mego, wylewam całe morze łask na dusze, które się zbliżą do źródła miłosierdzia Mojego. W dniu tym otwarte są wszystkie upusty Boże, przez które płyną łaski” (Dz. 299, 699).

  2.  Niedziela Bożego Miłosierdzia dopełnia obchodów oktawy Wielkanocy. Zmartwychwstały Chrystus obdarza nas łaską swego miłosierdzia. Nikt, nawet największy grzesznik, nie jest jej pozbawiony. Boże miłosierdzie najbardziej przejawia się w przebaczaniu grzechów. Pan Jezus wciąż czeka, aby każdy z głębi swojego serca zawołał do Niego: Pan mój i Bóg mój, i aby On mógł w pełni okazać człowiekowi swoje miłosierdzie.

    Na wszystkich Mszach Świętych, zamiast homilii będzie wystawienie Najświętszego Sakramentu i będziemy odmawiali  Koronkę do Bożego Miłosierdzia  W tym dniu za odmówienie Koronki i przyjęcie Jezusa w komunii świętej możemy zyskać odpust zupełny.

  3. Dzisiaj rozpoczyna się w Kościele w Polsce Tydzień Miłosierdzia. Doświadczamy Bożego miłosierdzia w naszym życiu i to powinno skłaniać nas do okazywania miłosierdzia innym, a szczególnie najbardziej potrzebującym. Dzisiaj i przez cały tydzień otaczamy szczególną modlitwą tych, którzy na co dzień zajmują się działalnością charytatywną w naszej parafii. Wspieramy dzieła Caritas. Już teraz dziękuję za zebrane ofiary do puszek, które będą przekazane na pomoc najbiedniejszym.

  4. Msze Święte w tygodniu, w dni powszednie o godzinie 18.00. W sobotę Msza Święta sobotnia o godzinie 8.00 rano i Msza Niedzielna o godzinie 18.00.
  5. W tym tygodniu spotkania:

    – w poniedziałek 13 kwietnia, po Mszy Świętej o godzinie 18.00, rodziców dzieci klas III, które przygotowują się do Pierwszej Komunii Świętej.

    – we wtorek 14 kwietnia, po Mszy Świętej o godzinie 18.00, rodziców dzieci klas IV, przed Rocznicą Pierwszej Komunii Świętej.

  6. Przeżywamy Spotkanie Młodych Archidiecezji przemyskiej. W dzisiejszą niedzielę zakończenie tego spotkania. Uroczysta Msza w Parku w Rymanowie o godzinie 11.30

Ewangelia według Świętego Jana:

Wieczorem w dniu zmartwychwstania, tam gdzie przebywali uczniowie, choć drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: „Pokój wam!” A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie, ujrzawszy Pana. A Jezus znowu rzekł do nich: „Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam». Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: „Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane”. Ale Tomasz, jeden z Dwunastu, zwany Didymos, nie był razem z nimi, kiedy przyszedł Jezus. Inni więc uczniowie mówili do niego: „Widzieliśmy Pana!” Ale on rzekł do nich: „Jeżeli na rękach Jego nie zobaczę śladu gwoździ i nie włożę palca mego w miejsce gwoździ, i ręki mojej nie włożę w bok Jego, nie uwierzę”. A po ośmiu dniach, kiedy uczniowie Jego byli znowu wewnątrz domu i Tomasz z nimi, Jezus przyszedł, choć drzwi były zamknięte, stanął pośrodku i rzekł: „Pokój wam!” Następnie rzekł do Tomasza: „Podnieś tutaj swój palec i zobacz moje ręce. Podnieś rękę i włóż w mój bok, i nie bądź niedowiarkiem, lecz wierzącym”. Tomasz w odpowiedzi rzekł do Niego: „Pan mój i Bóg mój!” Powiedział mu Jezus: „Uwierzyłeś dlatego, że Mnie ujrzałeś? Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli”. I wiele innych znaków, których nie zapisano w tej księdze, uczynił Jezus wobec uczniów. Te zaś zapisano, abyście wierzyli, że Jezus jest Mesjaszem, Synem Bożym, i abyście wierząc, mieli życie w imię Jego.

Refleksja nad słowem Bożym

Jezus przychodzi do apostołów ogarniętych strachem przed prześladowaniem wieczorem w dniu zmartwychwstania, przekazuje im pokój pochodzący od Ojca i posyła ich, przekazując im misję przynoszenia przebaczenia grzechów.

Apostoł Tomasz, który ma być jednym ze świadków Zmartwychwstałego, dochodzi do wiary w bóstwo Jezusa przez bezpośrednie doświadczenie Jezusa zmartwychwstałego. Jego wiara powinna być jego własną wiarą, a nie wiarą opartą na widzeniu innych. Podobnie mówią do Samarytanki jej rodacy, gdy idąc za jej słowami sami spotykają i doświadczają Jezusa. Położony jest tu też szczególny nacisk na fizyczny aspekt dowodu, którego Tomasz żąda. Ciało Zmartwychwstałego, noszące na sobie ślady śmierci, jest doprowadzeniem kondycji ludzkiej do formy szczytowej, która zawiera całą swą poprzednią historię. Słowa Tomasza „Pan mój i Bóg mój” stanowią kluczowe wyznanie wiary w czwartej Ewangelii. W zakończeniu Jezus wskazuje zaś na tych, którzy nie będą mieli już takiej możliwości, podkreślając wagę dojścia do wiary bez pośrednictwa zmysłów. Zawarty tu makaryzm nie stanowi więc przeciwstawienia wobec postawy Tomasza, ale jej przedłużenie. Wiara Kościoła opiera się na świadectwie tych, którzy widzieli.


Zapowiedzi przedmałżeńskie


Odeszli do wieczności


Spotkania grup duszpasterskich


Intencje modlitewne na kwiecień

Ogólna

Za kapłanów przeżywających kryzys w swoim powołaniu, aby znaleźli towarzyszenie duchowe, którego potrzebują i aby wspólnoty wspierały ich w duchu zrozumienia i modlitwy.

Diecezjalna

Aby wielu młodych z radością, odwagą i pokojem serca odpowiedziało na głos Bożego powołania